| Top sites |
|
- Leuke boeken & dvd's - Leuke babywinkel - Speur plaza - Auto spot - Gratis weblog - Nieuwe ringtones - Webcam chat - Gratis dating - Plaatjes kleurplaten - Verhuur je koophuis |
| |
| --- Archief --- |
| 28-06-2009 - Waterhoen Waterhoen mysterie Onder een brug langs de AA vind je bij de derde paal een nestje van een waterhoen. Dat nestje houd ik al een tijdje in de gaten. Ben net begonnen met me te interesseren in de natuur, dus zoveel weet ik nog niet van alles. Dus ook niet van een waterhoen. Bij toeval was ik erachter gekomen hoe die vogel heette dank zij zijn rode neus. Wel vond ik het een vreemde vogel. Als ik even bleef stilstaan om naar het nestje te kijken, voelde dat beestje gevaar en zwom weg. Dat het beestje wegzwemt bij gevaar is natuurlijk niet zo vreemd, maar dat het zijn eieren alleen laat,erg vreemd. Want er zaten eieren in zijn nestje, dat heb ik zelf gezien. Dus zodra ik dat door kreeg, keek ik al lopend na het nestje om het toch in de gaten te kunnen houden. Steeds vaker zag ik dat er geen waterhoen op het nestje zat, maar wel een eitje erin. Dat vond ik maar heel erg vreemd. Vooral als je leest dat waterhoentjes met z’n tweeën voor het nesjte zorgt. Een blijft bij de nest terwijl de andere of eten zoekt of al aan het werk is voor een tweede nest. Ook zag ik dat er een plank tegen het nestje was aangedreven. Plotseling toen ik bijna thuis was van mijn werk, over een brug liep, zag ik een waterhoen met drie kleine waterhoentjes zwemmen vlak bij een watervalletje. Natuurlijk dacht ik blij dat de eitjes uitgekomen was. Ik heb er ook heerlijk in de zon naar zitten kijken. Had toevallig voor het eerst een t shirt aan zonder mouwen en iets te lang gekeken naar de waterhoentjes. Dus kreeg ik voor straf verbrande boven armen. Maar het was leuk om die kleine ukjes te zien zwemmen. De volgende dag tijdens mijn wandeling zag ik voorbij de brug met paaltjes twee waterhoentjes druk bezig, maar waar ik ook keek, de drie kleintjes zag ik nergens. Ik snapte er natuurlijk helemaal niks van want ik kon het heel moeilijk geloven dat ze de kleintjes ergens alleen hadden gelaten. Maar vandaag had ik de mysterie uitgevogeld. Ik liep weer met mijn muziekje langs de AA en zag bij het watervalletje een waterhoen ver tussen de stenen uit komen. Vlak daarna kwam er een tweede waterhoen eruit. Nadat ik een stukje verder liep, zag ik de twee waterhoentjes in het groene drek een nieuw nestje maken. Toen viel bij mij natuurlijk het kwartje. Die waterhoen lieten hun kleintjes niet alleen, de kleintjes waren van een ander stelletje. Dus in plaats van me af te vragen waarom ze de kleintjes niet bij hebben weet ik nu dat het familie paal is en niet familie steen, lekker duidelijk toch.
Gepost door: deAA op 28-06-2009 om 21:35 |
| 27-06-2009 - Na een regenbui Na de regen. Na een tijdje van weinig regen is het toch eindelijk te keer gegaan hier in Veghel. En dat heeft toch wel een het ander teweeg gebracht langs de AA, De vogels blijven natuurlijk hun liet zingen, maar verder werd het een stuk rustiger. De libelle’s die zich al langzaam lieten zien, zijn weer uit het zicht verdwenen. De eenden lieten zich alleen maar zien wanneer het nodig was. En ook de waterhoen laat zich haast niet meer zien. Alleen de waterhoen dat net een nieuw nestje heeft moeten maken loopt nog rond in de groene drek. Wel zielig hoor die waterhoen, nestje verdwenen, maar zijn/haar maatje is ook nergens meer te zien. Echt wat je noemt een pech vogel. Maar de plek waar de waterhoen het nestje had gebouwd is ook enorm veranderd. Er is op de een of ander manier door de regen een heleboel gras naar boven gekomen. Je moet een paar meter verder kijken wil je voorbij dat gras het water kunnen zien. Hoe en waar het gras vandaan komt, heb geen idee.Toch heb ik ondanks het sombere weer een ander soort dier gezien die ik nog niet had gezien langs de AA. Namelijk de slakken. Die schijnen door de regen toch een beetje tot leven te komen. Nou ja tot leven, ze blijven natuurlijk enorm sloom. Wat eigenlijk ook logisch is, omdat de meeste slakken eigenlijk in zee of in zoet water leven. Vooral een naaktslak is actief na een regen bui. Omdat een naaktslak geen huisjes hebben, zijn ze heel erg gevoelig voor uitdrogingen en zijn ze afhankelijk voor vochtige plekken., daarom zie ik ze nu ook langs de AA rond kruipen na een regenbui. Terwijl ik na een naaktslak keek, liep hij ergens tegen aan waardoor hij zijn kopje in zijn nek schoof Dat vond ik wel een interessant gezicht dus probeerde ik met een takje tegen zijn hoofd aan te leggen en weer schoof hij zijn hoofd in zijn nek. Wel een makkelijke bescherming mechanisme. Ook de huisslak heeft zich de laatste tijd wat meer laten zien. Hij heeft niet echt iets laten zien waardoor ik ondersteboven was. Hij was alleen vervelend, omdat hij op zijn dooie gemak aan het oversteken was en dat duurde even wat te lang dat ik daarom uit verveling maar even een foto van m genomen heb,
Gepost door: deaa op 27-06-2009 om 17:32 |
| 26-06-2009 - Open Velden Open velden. Elke avond maak ik een wandeling langs de Aa. Dat is een leuke manier om wat kilo’s kwijt te raken. Maar ook zeker een goede manier om je hoofd leeg te maken. Soms ga ik sacherijnig van huis, maar kom ik vrolijk terug. Alles laat ik lekker in de AA vallen of gooi ik in de open weide. Ik loop langs de Aa, langs een stuk of 5 grote weilanden. De eerste drie weilanden zijn helemaal vol gegroeid met allerlei onkruid. Als je daar loopt dan zie je dat onkruid helemaal niet lelijk hoeft te zijn. Er groeit van alles, van klaproos tot korenbloem tot lange distel toe. Ook vind er midden in dat wei een klein plasje waar kikkers als de beste aan het kwaken zijn. Als je een eindje verder loopt dan loop je langs verschillende weilanden waar ze van alles LATEN groeien. Wat het is ben ik nog niet achter maar het groeit allemaal netjes in rijen. Een kievit heeft daar ook een nestje gehad. Had ik eens zitten bekijken hoe de ene kievit het nestje beschermde en de andere kievit alles op afstand hield met zijn afleiding´s manoeuvre Het nestje kon ik natuurlijk niet vinden want die verstoppen ze heel goed. Maar het tijd van het jaar en de . afleiding´s manoeuvre dat is 1 met 1 optellen en dat is volgens mij nog altijd 2, Altijd loop ik dan door totdat ik bij een rij wilgenbomen kom. Daar steek ik altijd over om weer op de terug weg te raken. Dan ben je midden in een groot open weide vaak is er in de verste verte niemand te horen of te zien. Dat geeft dan wel zo´n heerlijk gevoel, net of je zelf helemaal vrij bent. Soms kom ik wel mensen tegen die hun hond uit laten. Vaak reageren verbaasd dat ik geen hond bij heb, maar dan zeg ik dat ik mezelf uit laat en daar moeten ze vaak wel om lachen. Als ik al die weilanden weer terug gelopen ben loop ik weer via de AA naar huis. En kruip ik voldaan onder de douche en kan ik fris de avond verder gaan.
Gepost door: deaa op 26-06-2009 om 23:32 |
| 16-06-2009 - Wandelen langs de AA De AA Als je veel tegenslagen achter elkaar krijgt, dan komt je hoofd snel vol te zitten. De dagelijkse sleur gaat je tegen zitten, en in huis komen de muren op je af. Maar je voelt je te lamlendig om ook maar iets te ondernemen. Dan zit je in een situatie, waar je makkelijk verder naar beneden kan zakken. Dat moet je zien te voorkomen, en de voornaamste manier om dat te doen is om de deur uit te gaan. Ik heb gelukkig genoeg vrienden die altijd voor me klaar willen staan, maar je wilt ze niet te vaak lastig vallen. Dus ga je op zoek naar iets waarmee je jezelf kan helpen. Gelukkig heb ik dat kunnen vinden hier in Veghel. Niks helpt natuurlijk beter als de natuur en wanneer je hier langs de AA loopt dan zie je een mooi stukje natuur. Het water stroomt van Meijel via Veghel naar de Dieze. Met een lekker muziekje op, kan je toch een klein uurtje mooi langs het water lopen. Op die manier valt al je trubbels in de AA op weg naar Den Bosch, in plaats dat het via de muren kei hard terug ketst. Het is ook heel mooi lopen, zeker nu de lente bezig is. De bloemen en bomen beginnen mooi te bloeien en kleur te krijgen. De boterbloemen steken mooi af tussen het groene gras en de paardenbloemen zijn veranderd in witte pluisjes om straks weer verder te kunnen zaaien. Ook bij de dieren zie je de verandering van de lente. De honden die uitgelaten worden lijken nu nog vrolijker en hebben nog meer te snuffelen rond deze tijd. Ook de jonge eendjes die dapper met ma eend mee zwemmen. Ze zijn nog heel erg klein, maar ze dobberen al dapper achter moeders aan. Het is heerlijk om elke dag even langs de AA te lopen. Je kunt rustig in het buiten lucht alles in je hoofd even op een rijtje zetten en je komt met een lekker gevoel en een lege hoofd terug.
Gepost door: deAA op 16-06-2009 om 23:03 |
